رفیق من سنگ صبور غم هاست

دوستی داشتم عزیز تر از جان مهربان تر از خودم به خودم...

امروز هم دارمش ؟ نمی دانم هست اما به مجاز...

در این سال ها بسیار کمک ام کرد بی هیچ منتی بسیار بیشتر از آنکه بشود گفت و یا شمرد ولی این روز ها فهمیده ام بعضی کمک هایش بعضی کارهایی که بدون گفتن به من (به خیال خودش به صلاح من) می کرده غلط بوده و هست هر بار که از او زخمی می خورم یا سختی ای می بینم از او ممنون می شوم زیرا که او جز برای اصلاح کار من کار نمی کند اما از این پس سعی میکنم در توصیه هایش بیشتر فکر کنم.

البته مشکل دیگری که دارم این است که بهترین سنگ صبور غم های من است.

بگذریم اصلا بزرگ شدن بخشی اش به همین سخن نگفتن هاست...

بزرگ شویم